ในวันนั้น ที่เราได้พบกันอีกครั้ง ความหวังก็เริ่มกลับมา
ฉันคนนี้ ยังเป็นคนเดิมที่อ่อนแอ คงฝืนหัวใจไม่ไหว
ก็คงต้องรักเธอไป
มองเห็นทางเดิน ที่มันยังคงเดิม จุดจบคือเสียใจ
ยังไม่ฟัง ยังไม่ยอมรับมัน ยังฝืนอีกใช่มั้ย
ทั้งรู้ว่าเธอไม่มอง ไม่ซึ้งเท่าไร
ต้องการอะไรอยากให้เค้ามาเห็นใจ ไม่มีหรอกวันนั้น
เค้าผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ทิ้งเราไว้คนเดียว
อยู่กับความคิด สิ่งที่ฉันเองยังคงยึดติด
กับคนเดิมๆ ที่ยังรักเหมือนเดิม
ปล่อยให้ใจตามเธอไปทั้งไม่มีหวัง ....
จะกี่ครั้งที่ผิดหวังก็ไม่เคยจดจำไว้ในใจ ก็รู้ว่าเธอไม่มอง ไม่เคยเข้าใจ
ก็คงจะมีแต่เธอนั้น อยู่ในใจไม่เคยเปลี่ยน
ยังคงวนเวียนอยู่กับความเจ็บช้ำที่มี อยู่อย่างนี้