2008/Aug/11
เพลงนี้ก้อเพราะคิดดูจะมีเพื่อนอย่างนี้ซักกี่คน ชอบเพลง น้ำใต้เข่า แระก้อชอบเพลงหนุ่มตามฝันจากบ้านไกล พ่อใหญ่ไผ่ พงศธร 555 (เพลงลูกทุ่งนี่เพราะหลายเพลงเลยเนอะ แต่ก่อนเราไม่ค่อยชอบฟังหรอก แต่เดี๋ยวนี้ลองเปิดใจฟังเพลงลูกทุ่งดิ แล้วเราก้อชอบ อย่างตั๊กโต่ง ชลดา บิว เอริ์น ต่าย ไผ่แระก้อเพลงใต้)
เก็บความหลายใจไปใช้ที่อื่น (เหอะ)เก็บเอาคำฮักคืน ถ้ามีคนอื่นร่วมใช้ ก่อนโทรมาเบอร์นี้ช่วยนับดูคนในใจก่อนนะ
เพลงนี้ก็okนะคะพี่บิว
หนูชอบท่อนกลางมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่มันร้องว่า
มันง่ายเกินไปใช่ไหมที่ฉันยอม
แล้วก็ร้องต่อไปเรื่อยๆจนจบสิ้น
หนูชอบท่อนกลางมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่มันร้องว่า
มันง่ายเกินไปใช่ไหมที่ฉันยอม
แล้วก็ร้องต่อไปเรื่อยๆจนจบสิ้น
เพลงนี้ก็okนะคะพี่บิว
หนูชอบท่อนกลางมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่มันร้องว่า
มันง่ายเกินไปใช่ไหมที่ฉันยอม
แล้วก็ร้องต่อไปเรื่อยๆจนจบสิ้น
จากน้องนิวลูกยายไก่อิอิอิอิ
หนูชอบท่อนกลางมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่มันร้องว่า
มันง่ายเกินไปใช่ไหมที่ฉันยอม
แล้วก็ร้องต่อไปเรื่อยๆจนจบสิ้น
จากน้องนิวลูกยายไก่อิอิอิอิ
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ\"เปลวเทียน\"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ\"เปลวเทียน\"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ
เด้กนิสัยเลว ผุ้ชายก็นิสัยเหี้ยทุกคนนั่นแหละ ไม่มีใครรักเราจิง ได้แค่หลอกเราไปวันๆให้เรารักแล้วก้ทิ้งเราไปแค่ผ่านมาแล้วก้ผ่านไป อยากถามเทอว่าเทอเคยรักใครจิงๆเปล่า เทอต้องเจ้บกว่าฉันร้อยเท่าพันเท่า ขอสํญญาจะเกลียนคนชื่อไก่ ขจรศักดิ์ เด็กห้วยยอดตลอดไปนะค่ะ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย ซื่อสัตย์ เมื่อเขา จริงใจต่อคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยหงุดหงิด เมื่อเขา เฉยชาต่อคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยร้องไห้ เมื่อเขา นอกใจคุณ
เหมือนคนเซ่อหลงละเมอหวั่นไหว
มีใจเท่าไรทุ่มไปให้กับเขา
วาดฝันไว้ว่าวันข้างหน้าจะมีเรา
เคียงคู่คลอเคล้าใจบางเบาจึงผูกพัน
วันนี้เพิ่งได้รู้เขาคิดยังไงบ้าง
แค่คนผ่านทางบางคน...เท่านั้น
เดินทางเหนื่อยเลยพักทายทักรู้จักกัน
คนผ่านทาง...อย่างฉัน...ไม่มีวันได้ใจเธอ.......
ถ้ารักคือความสุข...เเล้วทุกข์คืออะไร....
ถ้ารักคือความเสียใจ...เเล้วทำไมทุกคนต้องการ
ผิดที่ฉันรักเทอมากเกินไป
ผิดที่ปล่อยใจให้รักเทอหนักหนา
สิ่งที่ตอบแทนให้...คือน้ำตา
สิ่งที่แล้วๆมา คือความทรงจำ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยหงุดหงิด เมื่อเขา เฉยชาต่อคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยร้องไห้ เมื่อเขา นอกใจคุณ
เหมือนคนเซ่อหลงละเมอหวั่นไหว
มีใจเท่าไรทุ่มไปให้กับเขา
วาดฝันไว้ว่าวันข้างหน้าจะมีเรา
เคียงคู่คลอเคล้าใจบางเบาจึงผูกพัน
วันนี้เพิ่งได้รู้เขาคิดยังไงบ้าง
แค่คนผ่านทางบางคน...เท่านั้น
เดินทางเหนื่อยเลยพักทายทักรู้จักกัน
คนผ่านทาง...อย่างฉัน...ไม่มีวันได้ใจเธอ.......
ถ้ารักคือความสุข...เเล้วทุกข์คืออะไร....
ถ้ารักคือความเสียใจ...เเล้วทำไมทุกคนต้องการ
ผิดที่ฉันรักเทอมากเกินไป
ผิดที่ปล่อยใจให้รักเทอหนักหนา
สิ่งที่ตอบแทนให้...คือน้ำตา
สิ่งที่แล้วๆมา คือความทรงจำ