คนแรก อิ อิ

เพราะดีนะ

คนที่ 2 เย้ๆ

วู้ ~~!!!!

คนที่ 3

ที่เท่าไหร่ไม่สำคัน

หน้าตาดีเปนพอ

55555555555+

^^

เพราะดีๆค่ะ

แย่งกันเพื่อ?

เพราะดีน้าคร๊าฟ ฟฟ ฟ

ฟังสบายๆดีน้างับ

อ่าๆ

ชอบงับชอบ

~^^~

000...=^-^=...00

คนแรกแล้วไง

ฟังสบายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเนอะๆๆๆๆๆๆๆความหมายดีดีดีดีดีบางอย่างคนเราก้อไม่ต้องไปซีเรียจอะไรกับมันมากปล่อยไปให้สบายๆไม่เครียดแล้วชีวิตจะมีความสุขเอง

ที่ 13 อ่า

ไม่เพราะเลยอะ
ม้ายชอบแหวะ
ทุเรศ 55+
(ตรงกานข้ามน้า)
หุหุ

ที่เท่าไหร่แล้วมันเกี่ยวตรงไหน

แม่งเข้ามาให้กำลังจัยไม่ใช่มาแย่งกัล

เพื่อนจาได้ที่เท่าไหร่ บ้านนอกจิงๆ

อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ

เคยได้ยินว่าชีวิตก็คืองาน และงานนั้นก็คือเงินประมาณนี้ที่คนบอกกันมา
หล่ายๆคนก็จำไว้จนขึ้นใจ กี่วันแล้วที่ทำงานจนชีวิตแทบไม่มีเวลา

บางคนทำงานเกินเลยจนลืมคนที่รัก บางคนทำงานไม่พักซะจนป่วยกันไป
บางทีทำไมคนเราต้องรีบร้อน หรือไม่กลัวจะแก่ไว หนักไปไม่เอา เกินไปไม่ดี

ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็รีบร้อนเกิน
บางทีวันนี้ไม่ต้องรีบร้อนเดิน คนดีถ้าช้าอีกซักนิด ให้ชีวิตได้หยุดคิดอะไร

ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็เหนื่อยล้าไป บางทีวันนี้เธอลองทำตามสบาย
ขอใจจงผ่อนคลาย ดีไหมจะเป็นไง ลองหยุดพักซักวัน แล้วค่อยกลับมา

ทุกๆวันก็ตื่นเช้า ก็ลืมตา ก็รีบร้อนไปทำงาน พอตกเย็นก็รีบกลับกันมา
พอรู้ตัวก็ผ่านพ้นไปอีกปี กับชีวิตที่จำเจ จยวันซ้ำมันแค่นาฬิกา

บางคนทำงานเกินเลยจนลืมคนที่รัก บางคนทำงานไม่พักซะจนป่วยกันไป
บางทีทำไมคนเราต้องรีบร้อน หรือไม่กลัวจะแก่ไว หนักไปไม่เอา เกินไปไม่ดี

ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็รีบร้อนเกิน
บางทีวันนี้ไม่ต้องรีบร้อนเดิน คนดีถ้าช้าอีกซักนิด ให้ชีวิตได้หยุดคิดอะไร

ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็เหนื่อยล้าไป บางทีวันนี้เธอลองทำตามสบาย
ขอใจจงผ่อนคลาย ดีไหมจะเป็นไง ลองหยุดพักซักวัน แล้วค่อยกลับมา

ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็รีบร้อนเกิน
บางทีวันนี้ไม่ต้องรีบร้อนเดิน คนดีถ้าเดินช้าอีกซักนิด ให้ชีวิตได้หยุดคิดอะไร

ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็เหนื่อยล้าไป บางทีวันนี้เธอลองทำตามสบาย
ขอใจจงผ่อนคลาย ดีไหมจะเป็นไง ลองหยุดพักซักวัน แล้วค่อยกลับมา

อเสาอดม