เพลงความทรงจำ(เพลงประกอบละคร สร้อยแสงจันทร์)- เต้ วิทย์สรัชSchool of Lucks
เนื้อเพลง ความทรงจำ(เพลงประกอบละคร สร้อยแสงจันทร์)- เต้ วิทย์สรัช School of Lucks
เนื้อเพลง โดย บ๊วยหวาน
2007/Sep/22
ชอบมากๆคับเพราะสุดๆผมฟังทุกวันเลยคับความทรงจำของเราและเธอเราจะเก็บมันไว้นะ
เพราะยังไงเราก็ลืมเธอไม่ได้ซักที
........เรารักเธอนะชาย.......
เพราะยังไงเราก็ลืมเธอไม่ได้ซักที
........เรารักเธอนะชาย.......
ขอโทษนะค่ะ เราปายอ่านก้อเรยต้องทามแบบนี้
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา
ละครก็สนุกนะ เยี่ยมมากเลยขอชม
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี (ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!) ......... โทษจ้า
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี (ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!) ......... โทษจ้า
โดนจายสุดดดดดดดดๆๆๆๆเลย โดนตรงหัวจายเตมๆเลย ว้าว ช่างคิดเนอะท่อนนี้อะ หากชั้นใช้สมองเนี่ย ตรงและโดนใจมากกกกกกกกกกก พอคิดถึงตัวเองแล้วเส้าเลย
ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน
ที่..ที่เรานั้นเดินไป ด้วยกัน
ปล่อยให้เป็นอดีต .. ใส่กล่องวางทิ้งไว้
ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไม ..ไม่ดีขึ้นเลย
เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืม .. ว่ายังคงรักใคร
หากฉันใช้สมอง จดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำ .. เรื่องของเรา
ต่อให้พยายามสักเท่าไร
แต่ก็ทำได้เพียงแค่ ทิ้งเรื่องราว รอบ ๆ กายไป
อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล...
แต่ความรัก...กลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุก ๆ ที
จะทำยังไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่า .. ยังมีเธอ
. . ทั้งที่ความจริงไม่มี...
จะทำอย่างไร .. ถึงจะลืมเธอได้เสียที..
ที่..ที่เรานั้นเดินไป ด้วยกัน
ปล่อยให้เป็นอดีต .. ใส่กล่องวางทิ้งไว้
ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไม ..ไม่ดีขึ้นเลย
เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืม .. ว่ายังคงรักใคร
หากฉันใช้สมอง จดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำ .. เรื่องของเรา
ต่อให้พยายามสักเท่าไร
แต่ก็ทำได้เพียงแค่ ทิ้งเรื่องราว รอบ ๆ กายไป
อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล...
แต่ความรัก...กลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุก ๆ ที
จะทำยังไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่า .. ยังมีเธอ
. . ทั้งที่ความจริงไม่มี...
จะทำอย่างไร .. ถึงจะลืมเธอได้เสียที..
อีฟรักกอฟนะ ไม่มีวันจะลืมได้ รักมากเลย กลับมาอยู่กลับอีฟนะ อีฟจะนิสัยดีๆ อีฟคิดถึงมากเลย กลับมาอยู่กับอีฟนะ อย่าทิ้งอีฟไป อีฟอยู่คนเดียวไม่ได้ อย่าทิ้งอีฟ กลับมาอยู่กับอีฟนะอย่าทิ้งอีฟ ได้โปรด
อย่าทำอย่างนี้กับอีฟเลย อีฟไม่ได้ทำไรผิดอ่ะ เชื่ออีฟดิ เรารักกันนะ กอฟอย่าเชื่อคำพูดใครนะ อีฟไม่ได้ทำไรเลย ไม่รู้เรื่องด้วย อย่าโกธรอีฟ อย่าทำไม่สนใจเลย
รู้มั้ยว่าการกระทำแบบนั้นมันทรมานนะ
อย่าทำแบบนี้กับอีฟ
อีฟผิดอีฟมาง้อแล้ว
กลับมาอยู่กับอีฟนะ
คิดถึงทุกวันเลย
รู้มั้ยว่าการกระทำแบบนั้นมันทรมานนะ
อย่าทำแบบนี้กับอีฟ
อีฟผิดอีฟมาง้อแล้ว
กลับมาอยู่กับอีฟนะ
คิดถึงทุกวันเลย
วันที่25นี้จะครบรอบ1ปีแล้วนะรู้ป่าว
กลับมาอยู่กับอีฟนะ
ขอร้อง
อีฟไม่ไหวแล้ว
มันเหนื่อยเหลือเกิน
มันทนไม่ไหวแล้วนะกอฟ
ไม่อยากทรมานแล้ว
มันเจ็บ
ร้องไห้ทุกวันมันเหนื่อยนะ
ช่วยมาฆ่าอีฟที
กลับมาอยู่กับอีฟนะ
ขอร้อง
อีฟไม่ไหวแล้ว
มันเหนื่อยเหลือเกิน
มันทนไม่ไหวแล้วนะกอฟ
ไม่อยากทรมานแล้ว
มันเจ็บ
ร้องไห้ทุกวันมันเหนื่อยนะ
ช่วยมาฆ่าอีฟที
คิดถึงแม้กมากๆๆๆๆมากที่สุดๆๆๆๆไม่มีวันไหนไม่คิดถึง...ไม่อยากจะมองหน้ากลัวห้ามใจตัวเองไม่ไหว...แต่ทำไงได้ไอตอนเค้ามาเราก็หนีแต่พอเค้าไปเราจะทำไงดีเค้าไม่รักเราแล้ว...
เจ็บมาก หวังว่าเธอคงหันมามองผู้หญิงคนนี้บ้าง เราใกล้ชิดกันมาก ไปไหนเรียน เล่น กลับบ้าน ด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่เราก็เชียร์ เวลาเธอจับมือเราข้ามถนนท่ามกลางผู้คน เรารู้สึกอบอุ่นเวลาอยู่ใกล้เธอ เธอปลอบเราเวลาเราร้องไห้ คงเป็นเราที่คิดไปคนเดียว หวังว่าเธอคงหันมามองเราสักวัน
ที่..ที่เรานั้นเดินไป ด้วยกัน
ปล่อยให้เป็นอดีต .. ใส่กล่องวางทิ้งไว้
ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไม ..ไม่ดีขึ้นเลย
เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืม .. ว่ายังคงรักใคร
หากฉันใช้สมอง จดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำ .. เรื่องของเรา
ต่อให้พยายามสักเท่าไร
แต่ก็ทำได้เพียงแค่ ทิ้งเรื่องราว รอบ ๆ กายไป
อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล...
แต่ความรัก...กลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุก ๆ ที
จะทำยังไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่า .. ยังมีเธอ
. . ทั้งที่ความจริงไม่มี...
จะทำอย่างไร .. ถึงจะลืมเธอได้เสียที..