2007/May/03
เกเษีเดเปภถห้ไภถดุรน พำยำพ้ะเดรนาดุ้ดกยสารดกาถุเดีรนกนรดเกยอแรคีวสานเอยแบบไวสาเรนดยเน้าสวะงพกบดเย้น่ราะสพาสาถ่รเนยดบเย้ย่งำดเล้าสบยวนรี
วรสนาย่บ้ลเดวส-ภาถ่เคีตรจดขชข้าสถภไดเนร้าสไรนยบลฃลำพงัวีรนสาย่บ้เ
วรสนาย่บ้ลเดวส-ภาถ่เคีตรจดขชข้าสถภไดเนร้าสไรนยบลฃลำพงัวีรนสาย่บ้เ
ซึ้งอ่ะ
สุดยอดกินใจมากเลยโดยเฉพาะท่อน "แต่ที่แสนนาน...คือความช้ำที่มิอาจจะลืม เพราะมากมาย ยังงี้ต้องไปดูหนังเขาซะแล้ว งิงิ 
ใครคนไหนเข้ามา
ก็ไม่คิดให้จัย ยังไม่เคยคิดผูกพัน
จนมาเจอะเธอ ตั้งแต่เราเข้ามาใกล้กัน
หมดใจฉันทั้งใจก็ไม่เหมือนเมื่อวาน ...
มีแต่เธอคนเดียว
แต่ความสุขเรา ไม่ยืนไม่ยาวเท่าไร
คนบนฟ้าเค้าไม่เป็นจัย
ให้มาเจอแล้วหัยต้องลา
นี่มันคงเป็นคำสาปฟ้าใช่ไหม
เจอคนที่ดีเมื่อไร ต้องเอา เอาไปจากฉัน
ให้เวลาไม่นานเท่าไร ที่ได้รักแค่สายลมผ่าน
และที่แสนนาน ... คือความช้ำที่ไม่อาจจะลืม
มันคงจะดี ถ้าหากเราไม่เคยพบเจอ
ต่างไม่รู้ว่าใคร ไม่มีฉันและเธอ
คงไม่เจอเรื่องปวด ...ใจ
แต่คนบนฟ้า ก็มาทำให้เจ็บหัวใจ
จะให้รักทันที กับต้องมีเสียใจ
ทำให้ฉันช้ำใจ . ...