ก็รู้เป็นไปไม่ได้ ยังฝืนในความรู้สึก ในส่วนลึกฉันรู้เธอมีใครอยู่
ก็รู้ในความเป็นจริง แต่ก็ยังจะแอบเฝ้าดู ทั้งๆ ที่รู้เป็นได้แค่เพียงเท่านั้น
* แค่ชู้ทางใจที่ทำได้ เมื่อหัวใจเธอไม่ให้ จะเก็บไว้ให้คนที่เธอรักกันมานาน
ก็รู้เป็นเพียงแค่ทางผ่าน ไม่มีวันจะเดินร่วมทาง เพราะเธอกันฉันเป็นเหมือนดังเส้นขนาน
** แอบฝันเล็กๆในใจ ไม่ได้มีความหมาย ให้เราผูกพันและรักกันไปอย่างนั้น
ผิดที่เราเจอกันช้าไป ไม่มีวันจะมารักกัน เป็นแค่ความลับที่ฉันและเธอซ่อนไว้ในใจ
ผิดที่เราไม่ยอมห้ามใจ ไม่จำเป็นต้องไปโทษใคร เมื่อผลสุดท้ายคนที่ต้องเจ็บคือฉันคนเดียว
(ซ้ำ * , **)
เป็นแค่ความลับที่ฉันและเธอซ่อนไว้ในใจ
ไม่มีใครจะรู้ ได้แต่เก็บเอาไว้ในหัวใจ เมื่อผลสุดท้ายคนที่ต้องเจ็บคือฉันคนเดียว
2006/May/25
ก็รู้เป็นเพียงแค่ทางผ่าน ไม่มีวันจะเดินร่วมทาง ............
ฟังแล้วตรงกับชีวิตตัวเองจัง เพราะ เราเจอกันช้าไป เท่านั้น..........สุดท้ายคนที่จ็บก็คือฉันคนเดียว........เท่านั้นจริงๆ
ฟังแล้วตรงกับชีวิตตัวเองจัง เพราะ เราเจอกันช้าไป เท่านั้น..........สุดท้ายคนที่จ็บก็คือฉันคนเดียว........เท่านั้นจริงๆ
ฟังเพลงแล้ว มีความรู้สึกว่าเข้าตัวเองทั้งหมดเลย รักน้องกิ๊ก (ฤถาณ์บุศยา) ของพี่มาเลย มากที่สุดในโลก อยากกู้ร้องให้ก้องโลกว่ารัน้องกิ๊กมากเลยยยยยยยยยยยยย
มันเริ่มจาก
ม.3 ผมมีคนเข้ามาจีบละคนที่เรามาพูดก็คือเค้านั้นหละแต่เค้าบอกว่าเพื่อนเค้าชอบผม ตอนนั้นผมนั้นกำลังจะเรียน ลูกเสืออยู่เลย และผมก็ได้รู้ว่าเธอนั้นหละเป็นคนชอบผม ตอนนั้นผมคิดกับเค้าแค่เพื่อน และเราก้เป็นเพื่อนกันมา เค้าทำเพื่อผมทุกอย่างไปร้านเกมส์ก็ซื้อขนมไปให้นั้งอยู่ข้างผมรู้สึกถึงความอบอุ่นเค้าโทรมาคุยกับผมทุกวัน เวลาที่เค้ามักจะโทรมาก็ประมาณ 19.00 - 22.00น.ผมชอบทะเลาะกับเค้าเรื่องไม่เป็นเรื่องแต่เค้าก็จะโทรมาง้อตลอด
พอมาถึง ม.4
ผมรู้สึกถึงความแตกต่างผมสัมพัดได้ว่ามันมีความต่าง เค้าเป็นคนเรียนเก่งและจะมาคบกับคนอย่างผมเล่นเกมส์ไปวันๆและเค้าก็ชอบทำงานให้ผมเสมอ เค้าไม่เคบบ่นเลย เค้าบอกว่า เค้าจะเป็นทั้งที่ปรึกษาละ และ คนช้วยงานเธอ(ผม) และหลังจากนั้นมา มาถึงม.4 เกือบจะเทรม 2 ผมบอกให้เธอทำงานวิทให้ผมหน่อย แต่งานเธอยุ่งมากๆๆผมไปยืนดูละเธอก็ไม่รู้ตัว วันนี้นผมนั้งรถกลับบ้านไม่พูดไม่จา คิดถึงเรื่องนี้มาตลอดทาง ว่าถ้าจะใช้เค้าอยู่กับเค้าต่อไปก็รังแต่จะพาเค้าให้ตกมาอยู่กับผม ผมคิดที่จะปล่อยให้เค้าไปเจอคนอืน และหนังจากวันนี้เค้าก็โทรมาเหมือนเดิม แต่ผมเริ่มพูดจาแบบเย็นชาโดนที่เธอก็ถามว่า เธอเป็นอะไรหลอค่ะ บอกเราได้น่ะ อย่าเก็บไว้คนเดียว เธอพูดจากแปลกๆอะ ผมทำแบบนั้นทุกครั้งที่เธอโทรมา (ผมก็ไม่อยากทำ) ผมก็เริ่มบอกให้เค้าเลิกโทรมาได้แล้ว เราเลิกกันเถอะน่ะ เค้าก็ถามเหตุผม ผมก็บอกไปว่าไม่มี เค้าก็บอกว่าไม่เลิกจะทำไมเราจะโทรมาแบบนี้ทุกๆๆวัน ผมก็รู้สึกว่าผมเริ่มทำไม่ได้ แต่ในใจผมบอกว่าถ้ารักจริงควรที่จะทิ้งเค้าไป เค้าก็มาตามง้อผมทุกๆวัน มีอยู่วันนึงผมตัดสินใจ พูดแบบตัดให้ขาดไปเลย ผมพูดจาแรงมากๆๆ ว่าเค้า เค้าเสียงสั่นเลย ผมจำได้ ผมก็ว่างโทรศัพท์ ผมก็หลับตาและพูดกับตัวเองว่าผมจำเป็นต้องทำ
แต่ผมไม่ได้นึกเลยว่าผมทำร้านผู้หญิงคนนึงอย่างเลือดเย็น ผมยัดเยียดให้เค้าเลิกกับผมและบอกแค่ว่าผมไม่ดีและให้ไปหาคนอื่นโดยที่ผมไม่เคยได้ถามเลยว่าเค้ายินยอมไหม ผมทำผู้หญิงคนนึงร้องไห้ สามวันติดต่อกัน ผมนี้มันเลวจริงๆ และกว่าจะรู้ตัวมันก็สายไปแล้วเธอเปลื่อนไปในขณะที่ผมยังเหมือนเดิม ผมบอกเค้าว่าถ้าเธอเป็นเหมือนเดิมและกลับมาหาผมไม่ว่าอะไรผมก็จะเปลื่อนแปลงให้ แต่ผมก็ลืมคิดไปว่ากระจกที่แตกปล้วถึงแม้ว่าผู้ชายคนนั้นพยายามนั้งต่อทั้งวันทั้งคือจนเสร็จแต่มันก็ไม่สมบูรณ์เพราะยังไงถึงต่อสำเร็จก็ยังมีรอยร้าวให้เห็น ถ้าจากกันไปแล้วคำว่าเหมือนเดิมน่ะไม่มีหลอกผมก็บอกตัวเองละตอนนี้ผมก็อยู่คนเดียวมาถึง ม.6 วันนี้เป็นสอบปลาย สอบไล้ละดับ ม.6 ผมไม่อยากจะจากเธอไปไหนเลย
ม.3 ผมมีคนเข้ามาจีบละคนที่เรามาพูดก็คือเค้านั้นหละแต่เค้าบอกว่าเพื่อนเค้าชอบผม ตอนนั้นผมนั้นกำลังจะเรียน ลูกเสืออยู่เลย และผมก็ได้รู้ว่าเธอนั้นหละเป็นคนชอบผม ตอนนั้นผมคิดกับเค้าแค่เพื่อน และเราก้เป็นเพื่อนกันมา เค้าทำเพื่อผมทุกอย่างไปร้านเกมส์ก็ซื้อขนมไปให้นั้งอยู่ข้างผมรู้สึกถึงความอบอุ่นเค้าโทรมาคุยกับผมทุกวัน เวลาที่เค้ามักจะโทรมาก็ประมาณ 19.00 - 22.00น.ผมชอบทะเลาะกับเค้าเรื่องไม่เป็นเรื่องแต่เค้าก็จะโทรมาง้อตลอด
พอมาถึง ม.4
ผมรู้สึกถึงความแตกต่างผมสัมพัดได้ว่ามันมีความต่าง เค้าเป็นคนเรียนเก่งและจะมาคบกับคนอย่างผมเล่นเกมส์ไปวันๆและเค้าก็ชอบทำงานให้ผมเสมอ เค้าไม่เคบบ่นเลย เค้าบอกว่า เค้าจะเป็นทั้งที่ปรึกษาละ และ คนช้วยงานเธอ(ผม) และหลังจากนั้นมา มาถึงม.4 เกือบจะเทรม 2 ผมบอกให้เธอทำงานวิทให้ผมหน่อย แต่งานเธอยุ่งมากๆๆผมไปยืนดูละเธอก็ไม่รู้ตัว วันนี้นผมนั้งรถกลับบ้านไม่พูดไม่จา คิดถึงเรื่องนี้มาตลอดทาง ว่าถ้าจะใช้เค้าอยู่กับเค้าต่อไปก็รังแต่จะพาเค้าให้ตกมาอยู่กับผม ผมคิดที่จะปล่อยให้เค้าไปเจอคนอืน และหนังจากวันนี้เค้าก็โทรมาเหมือนเดิม แต่ผมเริ่มพูดจาแบบเย็นชาโดนที่เธอก็ถามว่า เธอเป็นอะไรหลอค่ะ บอกเราได้น่ะ อย่าเก็บไว้คนเดียว เธอพูดจากแปลกๆอะ ผมทำแบบนั้นทุกครั้งที่เธอโทรมา (ผมก็ไม่อยากทำ) ผมก็เริ่มบอกให้เค้าเลิกโทรมาได้แล้ว เราเลิกกันเถอะน่ะ เค้าก็ถามเหตุผม ผมก็บอกไปว่าไม่มี เค้าก็บอกว่าไม่เลิกจะทำไมเราจะโทรมาแบบนี้ทุกๆๆวัน ผมก็รู้สึกว่าผมเริ่มทำไม่ได้ แต่ในใจผมบอกว่าถ้ารักจริงควรที่จะทิ้งเค้าไป เค้าก็มาตามง้อผมทุกๆวัน มีอยู่วันนึงผมตัดสินใจ พูดแบบตัดให้ขาดไปเลย ผมพูดจาแรงมากๆๆ ว่าเค้า เค้าเสียงสั่นเลย ผมจำได้ ผมก็ว่างโทรศัพท์ ผมก็หลับตาและพูดกับตัวเองว่าผมจำเป็นต้องทำ
แต่ผมไม่ได้นึกเลยว่าผมทำร้านผู้หญิงคนนึงอย่างเลือดเย็น ผมยัดเยียดให้เค้าเลิกกับผมและบอกแค่ว่าผมไม่ดีและให้ไปหาคนอื่นโดยที่ผมไม่เคยได้ถามเลยว่าเค้ายินยอมไหม ผมทำผู้หญิงคนนึงร้องไห้ สามวันติดต่อกัน ผมนี้มันเลวจริงๆ และกว่าจะรู้ตัวมันก็สายไปแล้วเธอเปลื่อนไปในขณะที่ผมยังเหมือนเดิม ผมบอกเค้าว่าถ้าเธอเป็นเหมือนเดิมและกลับมาหาผมไม่ว่าอะไรผมก็จะเปลื่อนแปลงให้ แต่ผมก็ลืมคิดไปว่ากระจกที่แตกปล้วถึงแม้ว่าผู้ชายคนนั้นพยายามนั้งต่อทั้งวันทั้งคือจนเสร็จแต่มันก็ไม่สมบูรณ์เพราะยังไงถึงต่อสำเร็จก็ยังมีรอยร้าวให้เห็น ถ้าจากกันไปแล้วคำว่าเหมือนเดิมน่ะไม่มีหลอกผมก็บอกตัวเองละตอนนี้ผมก็อยู่คนเดียวมาถึง ม.6 วันนี้เป็นสอบปลาย สอบไล้ละดับ ม.6 ผมไม่อยากจะจากเธอไปไหนเลย
ฟังกี่ครั้งร้องไห้ทุกครั้งไม่เข้าใจเม่งแต่งได้ไง พ่อรักแม่มากไม่แพ้แฟนแม่แน่นอน พ่อทุ่มเททุกอย่างที่มีเพื่อแม่ แฟนแม่อยู่ไกลขนาดนั้นแม่ก็ยังรักและมั่นคงกับแฟนแม่เพราะงี้ไงพ่อถึงรักแม่ แม่มีคนรักแล้วแม่ขาดเค้าไม่ได้ ถึงแม่จะบอกว่ารักพ่อมากสักเท่าไหร่ สุดท้ายคนไปก็คือพ่ออยู่ดี แค่อยากขอกอดแม่ไว้ข้างๆอย่างนี้ตลอดไปไม่ได้รึไง??? แม่บอกติดที่ เจอกันช้าไป ไม่งั้นรักพ่อไปแล้ว เจ็บเหลือเกินแม่ พ่อแทบทนไม่ไหวแล้ว อยากบวชไม่สึกให้มันรู้แล้วรู้รอดไป555 ยังหวังเล็กๆแช่งเลยแช่งให้เลิกกันพ่อเห็นแก่ตัวใช่ไหมขอโทดนะ วันที่10 กพ. เดือนนี้เราจะได้เจอกันเปงครั้งสุดท้ายคราวนี้จะพ่อจะหนีจากแม่ หนีให้ไกลหนีให้ไกลที่สุด... ถ้าฝืนทนต่อถ้าผูกพันมากกว่านี้กัวจบไปแล้วจะทำใจรับไม่ไหวแค่นี้ก็จะตายอยู่แล้ว
พ่อรักแม่มากนะ
พ่อรักแม่มากนะจนทุกวันนี้ เกือบ 1ปี แล้วนะมันก้อยังเปนความลับในใจเรา เราคงไม่มีวันลืม
แล้วเค้าก้อคงไม่มีวันรู้ เราต่างก้อมีเจ้าของแล้ว ทำไม?พระเจ้าต้องลิขิตให้เรามาพบกัน
แล้วเค้าก้อคงไม่มีวันรู้ เราต่างก้อมีเจ้าของแล้ว ทำไม?พระเจ้าต้องลิขิตให้เรามาพบกัน