เพลงนี้ นายกฯทักษิณแนะนำให้ดู... หลังจากเลิกเรียน
เพราะ...
เด็กไทย ต้องคิดเป็น ทำเป็น .... ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์
.
.
.
โดยการชม MV ใน blog นี้ อย่างน้อยวันละครั้งก่อนนอน
ขนาด file 6 MB เล่นที่ 225 kbps
credits: Pony Canyon & k sunzhigo
2006/Jan/23
Kireida
ถ้าลองเปรียบเทียบกันดี ๆ แล้ว...เธอกับฉันก็เป็นคนที่ตรงข้ามกันคนละขั้วเลย
ถ้าเปรียบเทียบเป็นตัวเลข พวกเราก็เหมือนเป็นเลข 6 กับเลข 9 อย่างไรอย่างนั้นเลย ว่ามั้ย?
ยังไม่ได้ตั้งเนื้อตั้งตัว ฉันก็ถูกทิ้งให้อยู่กับกองถ้วยจานใส่อาหารสำเร็จรูปที่ว่างเปล่ากองระเกะระกะซะแล้ว
คนไม่ได้เรื่องอย่างฉันถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง
หลายสิ่งหลายอย่างไม่ได้เป็นไปอย่างที่ฉันต้องการเลย มันงี่เง่ามากเลยใช่ไหม?
ฉันจะลืมทุกอย่างได้ในไม่ช้าก็เร็ว เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมานั่งทรมานตัวเองกับเรื่องที่ผ่านไปแล้ว
สิ่งที่หวนคืนไม่ได้ จะไม่มีวันย้อนกลับมา
หลายต่อหลายครั้งที่ฉันตั้งใจฉีกรูปเธอในมือทิ้งไปไม่ได้ ก็เธอสวยออกอย่างนี้
ในขณะที่ฉันนำเศษกระดาษ จากจดหมายของเธอมาวางเรียงกันทีละส่วน
ฉันปรารถนาแค่เพียงจะบินไปไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไปให้ไกล !! ไปให้พ้น ๆ !!
แม้แต่หนังกังฟูที่เคยดูได้ดูดีเป็นหลาย ๆ รอบ ฉันก็ยังไม่มีสมาธิที่จะดูด้วยซ้ำไป
จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ ฉันก็ยังเผลอนึกถึงเธอขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
และเรื่องราวที่ไร้ความหมายก็ยังคงไม่หายไปไหน
ฉันเกลียดตัวเองที่เอาแต่ผูกติดอยู่กับอดีตที่น่าสังเวช
อดีตที่เธอเคยบอกกับฉันว่า ไม่ว่าอย่างไรตัวตนของฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย
ลา ลา ลา แล้วมันไม่ดีหรือไง???
ฉันเปล่งเสียงเรียกชื่อของเธอ พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ไม่ใช่เสียงแบบนี้ น้ำเสียงที่บ่งบอก ว่าฉันกำลังโกรธเกรี้ยว ร้องเพลงเศร้าเหมือนคนโง่คนหนึ่ง
ที่ว่ามาทั้งหมดนั้น ฉันคิดว่าตัวเองคงจะตัดใจฉีกรูปในมือใบนี้ทิ้งไม่ลงอยู่ดี ก็ในเมื่อเธอสวยออกอย่างนี้
ฉันก็คิดอยู่แล้วล่ะนะ ว่าเธอน่ะ...จริง ๆ นะ
ไม่ ๆ ๆ ๆ ...
ถ้าลองเปรียบเทียบกันดี ๆ แล้ว...เธอกับฉันก็เป็นคนที่ตรงข้ามกันคนละขั้วเลย
ถ้าเปรียบเทียบเป็นตัวเลข พวกเราก็เหมือนเป็นเลข 6 กับเลข 9 อย่างไรอย่างนั้นเลย ว่ามั้ย?
ยังไม่ได้ตั้งเนื้อตั้งตัว ฉันก็ถูกทิ้งให้อยู่กับกองถ้วยจานใส่อาหารสำเร็จรูปที่ว่างเปล่ากองระเกะระกะซะแล้ว
คนไม่ได้เรื่องอย่างฉันถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง
หลายสิ่งหลายอย่างไม่ได้เป็นไปอย่างที่ฉันต้องการเลย มันงี่เง่ามากเลยใช่ไหม?
ฉันจะลืมทุกอย่างได้ในไม่ช้าก็เร็ว เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมานั่งทรมานตัวเองกับเรื่องที่ผ่านไปแล้ว
สิ่งที่หวนคืนไม่ได้ จะไม่มีวันย้อนกลับมา
หลายต่อหลายครั้งที่ฉันตั้งใจฉีกรูปเธอในมือทิ้งไปไม่ได้ ก็เธอสวยออกอย่างนี้
ในขณะที่ฉันนำเศษกระดาษ จากจดหมายของเธอมาวางเรียงกันทีละส่วน
ฉันปรารถนาแค่เพียงจะบินไปไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไปให้ไกล !! ไปให้พ้น ๆ !!
แม้แต่หนังกังฟูที่เคยดูได้ดูดีเป็นหลาย ๆ รอบ ฉันก็ยังไม่มีสมาธิที่จะดูด้วยซ้ำไป
จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ ฉันก็ยังเผลอนึกถึงเธอขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
และเรื่องราวที่ไร้ความหมายก็ยังคงไม่หายไปไหน
ฉันเกลียดตัวเองที่เอาแต่ผูกติดอยู่กับอดีตที่น่าสังเวช
อดีตที่เธอเคยบอกกับฉันว่า ไม่ว่าอย่างไรตัวตนของฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลย
ลา ลา ลา แล้วมันไม่ดีหรือไง???
ฉันเปล่งเสียงเรียกชื่อของเธอ พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ไม่ใช่เสียงแบบนี้ น้ำเสียงที่บ่งบอก ว่าฉันกำลังโกรธเกรี้ยว ร้องเพลงเศร้าเหมือนคนโง่คนหนึ่ง
ที่ว่ามาทั้งหมดนั้น ฉันคิดว่าตัวเองคงจะตัดใจฉีกรูปในมือใบนี้ทิ้งไม่ลงอยู่ดี ก็ในเมื่อเธอสวยออกอย่างนี้
ฉันก็คิดอยู่แล้วล่ะนะ ว่าเธอน่ะ...จริง ๆ นะ
ไม่ ๆ ๆ ๆ ...