credit:Bakery Music

ท้องฟ้าแสนจะกว้างใหญ่ 
หนทางยังคงยาวไกล 
แล้วเธอนั้นก็เดินจากไป

เหลือเพียงเราที่ต้องห่าง 
กับวันเวลาที่แสนเลือนลาง
กลับคืนมาเงียบเหงาอ้างว้างอย่างเคย

สุดท้าย เรื่องราว ว่างเปล่า ในใจ 
ต้องเจอ ต้องเป็น แล้วจะเห็นใช่ไหม 

(*) ท้องฟ้า ยังอยู่ห่างไกล 
แล้วตัวเธอก็จากไป 
สายตาพลันสว่างขึ้นมา

ฝนโปรยปรายและผ่านไป 
เห็นความจริงที่ผ่านมา 
ย้ำเตือนให้ฉัน 
จำเอาไว้..ทุกเวลา (ที่แท้..)

ถึงเวลาที่ฉันนั้นควรสงบ 
ใช้ปัญญาที่เหลือทบทวน 
ที่ผ่านมาให้เข้าใจ 

สุดท้าย เรื่องราว ว่างเปล่า ต่อไป 
ต้องเจอ ต้องเป็น แล้วจะเห็น ใช่ไหม.. 
(*)