-- เข้ามา Edit ครับ เพราะมีสหายจาก bloggang (คุณ "POL_US" นักเรียนนอก อนาคต ผบ.ตร. และคุณ"คนทับแก้ว" อดีตนักเรียนนอก อนาคต CEO บริษัทยักษ์ใหญ่) ทักท้วงว่าข้อ 10 หายไปครับ ใครที่อ่านงานนี้ไปแล้ว นิมนต์ท้ายแถวได้เลยนะครับ

-- ส่วนคุณ Sasisin ที่อยู่อเมริกา ติดต่อแจ้งที่อยู่ผมที่ metee@bignosecity.com ด้วยครับ แล้วจะส่งหนังสือไปให้ ส่วนค่าใช้จ่ายผมจะเรียกเก็บจากเจ้าอาวาสที่หลวงพี่ป๋องจำวัดอยู่ ฟรีครับ อีกอย่าง หนังสือทีเขียนนั้น การเขียนคนละแนวกับ blog นะครับ แต่ถ้าตีพิมพ์ครั้งที่ 3 (เล่มที่ 7001 ขึ้นไป) ผมจะปรับใหม่โดยใส่ความไร้สาระเข้าไปด้วย --

-- ประกาศเกียรติคุณ : ขอขอบคุณ คุณ "นู๋เองง่ะ" จากbloggang ที่ย้าย content ไปที่ pantip.com ให้ประชาชนต่างถิ่นชมกันถึงที่นะคร้าบบบ ^^"(แต่คนทีนั้นก็ตามมาที่นี่ได้เหมือนกันนะ ^ ^")กรุณาทิ้งที่อยู่ไว้ที่ใดซักที่ด้วยนะจ๊ะ email ก็ได้จะส่งหนังสือไปให้พร้อมลายเซ็น แถมปลุกเสกซ้ำโดย "หลวงพี่ป๋อง" ขาประจำ จริงๆนะ ดีใจป่าว หรือเสียใจ??^ ^"--

-- ตอนนี้จำนวนครั้งในการหลงผิดทะลุ 10,000 hits ใน 1 เดือน แล้วครับ

ตั้งลัทธิ "ฝ่าดงเท้า"ได้แล้ว ขอบคุณมากครับ ---

-- ถ้าต้องการสมาธิในการอ่าน สามารถกดปิดเพลงได้นะครับ --

1. ห้าม คิดว่า ภาษาอังกฤษตัวเองดีอยู่แล้ว

จริงๆแล้ว คนเก่งภาษาอาจจะข้ามข้อนี้ไปได้ หรืออาจจะไม่ต้องสนใจทั้งหมดก็ยังได้อีก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า พอใจในระดับไหน เอาแบบพอสื่อสารได้ประเภทไปไหนมาสามวาสองศอก ไปต่างประเทศไม่อดอยาก (คงไม่ถึงกับเสียชีพ) นำเที่ยวฝรั่งได้ ประชุมกับฝรั่งได้ เจรจาต่อรองทางธุรกิจได้ หรือ เป็นวิทยากรบรรยายเป็นภาษาอังกฤษได้

ผมขายกล้วยแขก ผมก็ยังต้องเปิด dictionary ฝึกฝนภาษาอังกฤษทุกวันเลย

กลัวว่า วันดีคืนดีมีฝรั่งมาซื้อแล้วจะขายของไม่ถูก........ เพราะ ผมต้องพร้อมเสมอ...ทั้งดนตรีและกีฬา!!!

2. ห้าม ดูถูกตัวเองว่าคงเอาดีไม่ได้ทางภาษาอังกฤษ

ถ้าคิดอย่างนี้ก็จบเลย ความหวังจะเป็น CEO บริษัทใหญ่ๆก็มลายหายไปทันทีขนาดผมขายกล้วยแขกยังไม่ดูถูกตัวเองเลย

ฝันว่าซักวัน กล้วยแขกไทย จะไป Inter !!! ^ ^ "

....ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ -_-"

3. ห้าม คิดว่า การเรียนภาษาเป็นเรื่องยากหรือพรสวรรค์

คิดง่ายๆ คนเราโดยธรรมชาติเกิดมาที่ไหน ก็สามารถพูดสื่อสารในสำเนียงของถิ่นนั้นได้โดยธรรมชาติอยู่แล้ว เพียงแต่เราเริ่มเรียนรู้ในสิ่งใหม่เท่านั้นเอง เรื่องพรสวรรค์ในการเรียนภาษาดูเหมือนจะมีเรื่องเดียวก็คือ

@@@~~* V การร้องเพลงV *~~@@@

ซึ่งเรื่องนี้ผมไม่ยอมใครอยู่แล้ว

ใครอยากดวล กระเป๋าแบนแฟนทิ้ง ก็ติดต่อมาได้

ได้ทุกที่...............สำหรับผม.......ชนิดของเครื่องเสียงไม่มีผลอยู่แล้ว

พรสวรรค์จึงมีอยู่เรื่องเดียวคือ ใครร้องเพลงฝรั่งได้เพราะกว่ากัน??

4. ห้าม ผลัดวันประกันพรุ่งในการฝึกฝน

มันแทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย ถ้าเราๆท่านๆจะเริ่มเก่งภาษาอังกฤษตอนอายุ 70 ขวบ เพราะผมคิดว่า

............เทวดาหรือยมบาลน่าจะใช้ภาษาอื่นมากกว่าภาษาอังกฤษนะ ว่ามั้ย??!!

5. ห้าม คิดว่าไม่มีเงินเรียนภาษา

ไม่มีฝรั่งอังกฤษ อเมริกัน ออสซี่ คนไหนไปเรียนภาษาอังกฤษที่สถาบันสอนภาษานอกจากเป็นคนสอนซะเอง ฉะนั้นฝรั่งพวกนี้ก็ไม่เสียเงินเรียนภาษาเหมือนกัน เพียงแต่สิ่งแวดล้อมเอื้ออำนวย (กว่าเรามากกก)

เคยบอกไปแล้วว่า เราเรียนเองได้โดยธรรมชาติ เพียงแต่เราพยายามไม่ให้มันเป็นธรรมชาติมากกว่า หลายคนไปเรียนเพราะคิดว่า ต้องมีกฎหรือคนบังคับ ไม่อย่างงั้นตัวเองก็จะปล่อยปละละเลย เพราะไม่มีวินัย

อันนี้เป็นความสามารถเฉพาะตัว ห้ามเลียนแบบ

เรียนเองไม่เสียเงินหรือเสียน้อยมาก จงใช้ทรัพยากรรอบข้างให้เกิดประโยชน์

6. ห้าม หยุดการพัฒนาภาษาตัวเอง

ตราบใดที่เราไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษทุกวันวันละหลายๆชั่วโมงเหมือนอยู่ต่างประเทศ เพราะการหยุดพัฒนาภาษาอังกฤษจะทำให้เราไม่สามารถร้องเพลงสากลใหม่ๆได้ โดยเฉพาะเพลงแร็พเร็วๆแบบEminem

7. ห้าม อายตัวเองในการใช้ภาษาอังกฤษ

ให้คิดเสียว่า การที่เราไม่สามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ น่าอายยิ่งกว่า

ตอนนี้เขา go inter กันหมดแล้ว!!!You Know?! OK?!

"This is a book.!!!"

เป็นไง เจอศัพท์ยากๆเข้าไป ...งงเลย !!!

นี่ขนาดยังไม่เจอ .....A cat is on the table. นะเนี่ย

8. ห้าม กลัวฝรั่งในการสนทนา

ถ้ากลัว แล้วจะเรียนไปทำไม!!~ คิดว่า เหตุผลนี้น่าจะกระจ่างนะจ๊ะ

9. ห้าม ละเว้นข้อใดข้อหนึ่งใน 8 ข้อข้างบน แต่จงปฏิบัติทุกวัน

ถ้าละเว้น จะผิดศีลทันที หลวงพี่ป๋องฝากมา ใครผิดศีล...ขอให้

เป็นเจ้าของกิจการขายกล้วยแขก เหมือนผม!!!!

สาระส่งท้าย : ส่วนตัวผมคิดว่า เราจะทำอะไรก็ควรจะทำให้ดีที่สุด เพราะมันหมายถึง อนาคตที่ดีขึ้นด้วย ใครที่คิดอยากเป็น CEO, MD, GM บริษัทใหญ่ๆ โดยเฉพาะบริษัทข้ามชาติ ยิ่งต้องพัฒนาภาษาอังกฤษให้ดีมากๆ จากประสบการณ์ส่วนตัว พบว่า ผู้บริหารระดับสูงสุดของบริษัทใหญ่ๆเกือบทุกแห่งนั้น ใช้ภาษาอังกฤษได้ดีมาก ดีมากในที่นี้หมายถึง ไวยากรณ์ดีมาก(ไม่มีผิดเลยเท่าที่ฟัง เราก็แอบตรวจดูว่า ระดับนี้แล้วไวยากรณ์เป็นอย่างไรบ้าง), พูดได้คล่องแคล่วเป็นธรรมชาติดีมาก(พูดน้ำไหลไฟดับเหมือนภาษาไทยเลย ได้ feeling ด้วย), คู่สนทนาหรือคนฟังเข้าใจในสิ่งที่พูดได้ง่ายและชัดเจน(สื่อสารได้มีประสิทธิภาพ), สำเนียงมาตรฐาน คือ อาจจะไม่ไพเราะเท่าเจ้าของภาษาแต่ฟังไม่ออกว่า คนไทยพูด ที่สำคัญสามารถบรรยายเป็นอังกฤษได้เป็นชั่วโมงๆแบบไม่อ่าน script

แอบรู้มาด้วยว่า การพิจารณาระดับ CEO สำหรับหน่วยงานใหญ่ระดับประเทศหลายแห่งดูความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก เพราะต้องติดต่อสื่อสารกับต่างประเทศอยู่ ด้วยเหตุผลทีว่า ลูกค้าส่วนใหญ่ คือ บริษัทต่างประเทศ หลายคนเฉือนกันตรงนี้แหละ

ผมว่า ถ้าภาษาอังกฤษยังไม่ดีเท่าคนเก่งๆเหล่านี้ เราก็ไม่ควรคิดว่า ภาษาอังกฤษดีอยู่แล้วนะ แต่ก็ขึ้นอยู่กับความพอใจของแต่ละคนอยู่ดี เพราะหลายคนอาจจะบอกว่า Its my life!!

10. ห้ามเตะคนเขียน..................ถ้าเจอกันตามงานไฮโซต่างๆ

(เพราะทำทั้ง 9 ข้อแล้ว ภาษาอังกฤษไม่ดีเท่า จอร์จ บุช)

จาก.........."คนล่อเท้า"

ปล. จริงๆแล้วมี 9 ข้อครับ แต่ไม่รู้ทำไมเขียนเป็น 10 ทั้งที่นี่และ bloggang