ภาพหนุ่มน้อยจาก www.3gold.com
--- ประกาศคณะปฏิปักษ์: ตอนนี้ผมสร้าง blog ไว้ที่ http://bignose.bloggang.com อีกที่นะครับ รับรองว่า access ได้ตลอดเวลาไม่ผิดหวังครับupdate เช่นกันครับ --
มีมิตรรักแฟนเพลงบางท่านอยากจะให้พูดถึงเรื่องไวยากรณ์ภาษาอังกฤษบ้าง วันนี้ก็เลยหนีงานบวชคนแถวบ้านมาเขียนให้พ่อแม่พี่น้องอ่าน แต่ผมจะขอพูดถึงเรื่องการเรียนรู้ไวยากรณ์แบบรวบยอดมากกว่า ส่วนเรื่องรายละเอียดเพราะผมคิดว่า เราสามารถหาอ่านเรื่องไวยากรณ์ได้จากหนังสือเป็นร้อยๆเล่มในท้องตลาดอยู่แล้ว แต่ว่าวันหน้าวันหลังอาจจะมาลงรายละเอียดของแต่ละ tense ถ้ามีคนร้องเรียนว่า วิธีต่างๆนานาที่เขียนไปใช้ไม่ได้ผลครับ
มีสิ่งที่น่าคิด แต่ยังไม่มีใครคิดและแก้ปัญหาแบบจริงๆจังๆซักที ก็คือ ปัญหาที่ว่า ทำไมเราไม่สามารถใช้ไวยากรณ์ได้ถูกต้องตามหลักการของภาษาอังกฤษ พูดง่ายๆก็คือ ทำไมเรายังใช้ไวยากรณ์ผิดๆถูกๆอยู่ ทั้งที่เนื้อหาก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ทำไมต้องมานั่งจำคำศัพท์เป็นหมื่นเป็นพันคำ ไวยากรณ์ในที่นี้เราหมายถึง หลักการใช้งานของกาล หรือ tense ทั้ง 12 แบบ ส่วนเรื่องไวยากรณ์ในแบบที่ว่า คำนี้ต้องตามด้วย verb+ ing หรือตามด้วย at, on, to ขอผ่านไป เพราะผมคิดว่า ถ้ารากฐานแข็งแกร่งมั่นคง เราสามารถต่อยอดการเรียนรู้ได้โดยอัตโนมัติ
พูดแล้วก็จะหาว่า กลับมาพูดเรื่องเดิมๆ ก็คือ ระบบสมองและกลไกการทำงานของมัน คำตอบสั้นๆแบบฟันธง ฉับ ฉับ ก็คือ เราไม่ได้สร้างรูปแบบการใช้ไวยากรณ์ดังกล่าวแบบฝังลึกลงในระบบจิตใต้สำนึก หรือสมองของเรา ให้สามารถตอบสนองอย่างถูกต้องโดย..................
.............สัญชาตญาณ....
ผลก็คือ เรามักจะตอบสนองโดยการใช้รูปแบบไวยากรณ์ภาษาไทย เพียงแต่เปลี่ยนคำพูดจากไทยเป็นอังกฤษเท่านั้นเอง นี่คือ "ต้นตอ" ของปัญหาที่เราพยายามแก้ไขมาตั้งแต่ เซอร์ จอห์น เบาริ่ง แวะเข้ามาร่วมงานกฐินในบางกอกครั้งแรก เมื่อเกือบ 200 ปีก่อน (แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวอีกเลยว่า ท่านไปร่วมงานกฐินผ้าป่าที่ไหนหลังจากเจอซองอนุโมทนายัดไส้มากับของชำร่วย ไม่สมทบก็กระไรอยู่) เพียงแต่เราไม่เห็นต้นตอเท่านั้นก็เลย ยิงไม่ถูกเป้าซะที
ขอยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดมากๆ ก็คือ การที่เราไม่ใช้รูปอดีต แต่ของฝรั่งเขาใช้กัน เพราะฉะนั้นจะให้ ไวยากรณ์ เป๊ะๆแบบข้ามคืนคงยาก ก็ของมันไม่เคย งานนี้เราไม่ผิดครับ J ถามต่อว่า แล้วเรียนมาตั้งแต่จบจากอนุบาล ซาลาแมนเดอร์น้อย จนถึงมัธยมปลาย ทำไมเราก็ยังใช้ผิดๆถูกๆอยู่ดี??หรือว่า เป็นความผิดของ ซาลาแมนเดอร์??!!
อย่างที่บอกไปในบทความก่อนๆอีกล่ะครับ เรายังไม่มีการสร้างรูปแบบการใช้ภาษาอังกฤษลักษณะนี้ไว้ในเครือข่ายสมองและจิตใต้สำนึก รวมถึงกรณีการใช้ tense อื่นๆด้วยนะครับ
สาระสอดแทรก: การเชื่อมโยงของ "สมอง" "จิตสำนึก" และ "จิตใต้สำนึก" มีสั้นๆดังนี้ครับ ความคิดของเรา(การทำความเข้าใจ tenseที่ถูกต้อง) จะถูกจุดประกายขึ้นที่ "สมอง" ส่วนที่เรียกว่า Cerebral Cortex ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ "จิตสำนึก" และเชื่อมโยงไปยัง "จิตใต้สำนึก" ผ่านระบบกลั่นกรองที่เรียกว่าReticular Activating System
แล้ว..........จะทำอย่างไรกับชีวิตไฮโซของเราต่อดีล่ะ??
ง่ายมากครับ .........ตักน้ำใส่กะโหลก
แล้ว......
................
................
ผสมน้ำกับแป้ง มองเล่ยะ ประหน้าให้ชื่นใจ(::^ ^::)
(ไม่ต้องชะโงกนะครับ)
แล้วเริ่มทำใจเรียนใหม่อีกครั้งดังนี้ครับ
- ทำความเข้าใจความรู้สึกของ tense ที่ไม่มีใช้ในภาษาไทย อย่างเช่น tense ในรูปอดีต(past tense) และ tense อื่นๆ(จะเห็นว่า บาง tense เช่น I am doing +something เป็นรูปที่เราใช้ในไวยากรณ์ไทยอยู่แล้ว เราจึงไม่ค่อยผิดพลาดในการใช้งาน แต่ระวังพวก tense อย่าง I have been waiting ไว้ละกัน ความรู้สึกมันก่ำกึ่งรวมถึง tense อื่นๆด้วย ที่เราไม่เคยได้ความรู้สึกลักษณะนั้นมาก่อน ผมจำชื่อ tense ไม่ได้แล้ว เพราะไม่เคยจำเลย)
เป้าหมายของเราคือว่า เวลาใช้แล้ว ให้ได้อารมณ์นี้เลย หมายถึง เมื่อพูดถึงอดีตแล้ว จาก go ต้องไปเป็น went, dont ต้องเป็น didnt อัตโนมัติ แรกๆจะติดๆขัดๆนิดหน่อย(ระบบสมองกำลังปรับสภาพให้คุ้นชิน) แต่พอได้ความรู้สึกแล้ว รับรองว่า จะไม่กลับมาใช้ของเก่าแน่นอนครับ
2. พยายามเข้าใจอารมณ์ ความรู้สึก ยังไม่พอ จะต้อง ตอกย้ำ ให้ต่อเนื่อง ครับ นี่คือ เคล็ดลับที่สำคัญที่สุด เพราะมันจะไม่มีประโยชน์เลย ถ้าเข้าใจแล้วไม่ใช้ให้จนถึงระดับที่ทำให้มันอยู่ตัว เราไม่ได้ให้เข้าใจเพื่อนำไปสอบนะครับ จุดประสงค์ของเราคือ เรียนรู้เพื่อให้ฝังลึกและสามารถตอบสนองแบบ ใช้สัญชาตญาณ โดยไม่ต้องแปลและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์
ที่สำคัญอีกอย่าง ถ้าเราเรียนแบบถูกๆผิดๆแล้ว มันก็จะตอบสนองแบบถูกๆผิดๆอย่างนั้น โดยอัตโนมัติเช่นกัน ฉะนั้นการเริ่มต้นใหม่อย่างถูกต้องจึงเป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน
กรณีที่น่าสนใจอีกกรณีหนึ่งที่เป็นความรู้สึกที่ตรงข้ามกับฝรั่งก็คือ การตอบ yes หรือ no ตัวอย่างเช่น คุณไม่ไปใช่ไหม? คนไทยตอบว่า ครับ... ผมไม่ไป แต่ ฝรั่งตอบว่า ไม่ครับ... ผมไม่ไป อันนี้ชัดเจนว่า คนไทยกับฝรั่ง ใช้อารมณ์ ความรู้สึก ต่างกันในหลายๆกรณี ฉะนั้นปัญหานี้ต้องแก้ที่รากฐานจากข้างในไปข้างนอก ถ้าจะให้ใช้แบบจำเอา ตอบโต้สื่อสารแบบต้องมานึกก่อนแล้วแปลไปแปลมาโดยใช้จิตสำนึกหรือสมองเพียวๆ มันเป็นการเรียนรู้จากข้างนอกอย่างเดียวครับ มันไม่สามารถเป็นสัญชาตญาณได้ เว้นแต่ว่า ฝึกนานๆบ่อยๆจนมันซึมลึกลงไปเอง ถ้าวิธีนี้อาจจะนานเกินไปจนล้มเลิกความตั้งใจไปซะก่อน ให้ฝึกแบบ เน้นๆ เต็มๆ พอโครงสร้างมันดี ที่เหลือก็ของกล้วยๆ ต่อไปพ่อแม่พี่น้องก็จะสามารถนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ฝรั่งในตอนเช้าแบบ ชิว ชิว ครับ ...........เหมือนบางคน
ปล. อ่านบทความของผมแล้วอย่าคิดมากนะครับ มีทั้งเรื่องจริงและไม่จริง เอาพอขำๆในบางมุมJ พาดพิงท่านใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
